In februari 2026 trokken we een maand door Thailand. Voor mij een land vol verrassingen en onverwachte wendingen.
Ik leerde er de kunst van “soepelheid”.
Net als veel mensen heb ik de neiging om vast te houden aan plannen en routines. Plannen en routines geven veiligheid, zekerheid en voorspelbaarheid. Dat is overzichtelijk en rustig. In mijn dagelijkse leven werkt dit prima.
Maar in Thailand gaan de dingen anders.
Maar in Thailand gaan de dingen anders.
In Thailand nodigt het leven je uit om mee te buigen net als bamboestruiken in een tropische wind.
Je kunt wel frustratie voelen omwille van vastzitten in het verkeer, maar het heeft geen nut. In Bangkok kan je je alleen maar overgeven aan de stroom. Je zult tijdig moeten vertrekken als je een vlucht moet halen want de chaos in het verkeer is er groot. Al wat je ziet is een eindeloze verzameling van auto’s, brommers, tuktuks en bussen.
Het lijkt onmogelijk om erin mee te bewegen en toch is er ook hier een systeem. Want hoewel het vaak lijkt alsof de hele straat muurvast zit, er kan toch nog altijd een ambulance langs.
Het lijkt onmogelijk om erin mee te bewegen en toch is er ook hier een systeem. Want hoewel het vaak lijkt alsof de hele straat muurvast zit, er kan toch nog altijd een ambulance langs.
Ik kwam er meerdere keren tot het diepe besef dat niet alles maakbaar is.
Soms moet je gewoon loslaten en zien wat de dag brengt.
En misschien is dat wel de essentie van vakantie nemen. Een tijdje leven zonder agenda, zonder planning. Gewoon ademen en loslaten. Zien wat de dag brengt.
Soms moet je gewoon loslaten en zien wat de dag brengt.
En misschien is dat wel de essentie van vakantie nemen. Een tijdje leven zonder agenda, zonder planning. Gewoon ademen en loslaten. Zien wat de dag brengt.
Dus ja, die soepelheid.
Hoe kan ik naar mijn eigen functioneren kijken vanuit die soepelheid?
Waar kan ik iets meer meebuigen?
Waar kan ik iets minder vastklampen aan “hoe het hoort”?
Soms bied ik onnodig weerstand ook als grenzen nog niet overschreden zijn, alsof ik me schrap zet voor iets wat misschien niet eens komt.
Waar kan ik iets meer meebuigen?
Waar kan ik iets minder vastklampen aan “hoe het hoort”?
Soms bied ik onnodig weerstand ook als grenzen nog niet overschreden zijn, alsof ik me schrap zet voor iets wat misschien niet eens komt.
De afgelopen tijd was pittig op persoonlijk vlak, vandaar de keuze om een maand naar Thailand te gaan. Door mijn reis heb ik nu tijd voor rouw en afscheid, voor prikkels en rust, voor op stap gaan en toch ontspannen.
Op sommige plaatsen in Thailand lijkt het alsof de tijd is blijven stilstaan. De tempels en de monniken. Het is een heel andere wereld dan hier. Die plekken nodigen vanzelf uit om stil te staan. Daardoor word je uitgenodigd uit om ook stil te staan. Terug van vakantie is het mooi om te kijken waar jij zelf ook zo’n plek voor jezelf kunt creëren.
Je kent het wel: dat ongemakkelijke gevoel, die knoop in je maag wanneer je 'ja' zegt terwijl je vanbinnen 'néé' voelt. We focussen vaak op hoe we beter nee kunnen zeggen om onze grenzen te bewaken. Maar wat als de echte oefening begint bij de overtuiging waarmee je ja zegt?
Volmondig ja zeggen is de fundering van écht goed grenzen stellen.
De Ja-Nee Paradox
Waarom hebben we het hierover? Omdat ze hand in hand gaan:
- Als je niet volledig achter je eigen 'ja' staat, is de kans groot dat je ook geen overtuigend 'nee' kunt zeggen.
- Je bent gewend om maar iets te zeggen. Een vluchtige 'ja hoor' of een 'hmm, ja, zal wel' omdat het zo hoort, of omdat je de ander niet teleur wilt stellen.
Het resultaat? Schuren, wringen, een ontevreden gevoel vanbinnen. Je bent uit balans, en je omgeving voelt die wankelheid. Vooral als je hoogsensitief bent, is dit schuren extra pijnlijk. Je gevoeligheid zorgt ervoor dat je deze innerlijke frictie intenser ervaart.
Training in Overtuiging
Grenzen stellen is in de kern: je uitspreken over wat je wilt en wat je niet wilt. En dat kun je trainen door heel bewust te kiezen voor de ervaringen, de mensen, en de keuzes die je wel wilt.
Stop met knikken. Stop met 'hmm, ja, is goed'.
Begin met volmondig ja zeggen.
Het is een oefening in congruentie—de afstemming tussen wat je denkt, wat je voelt en wat je zegt.
Zo Klinkt Jouw Volmondige Ja
Probeer het maar eens. Oefen met het uitspreken van de volle, krachtige 'ja' op momenten dat je ook echt meent wat je zegt. Gebruik je hele stem en laat je overtuiging doorklinken, al is het maar in de spiegel:
- Ja, dat wil ik. (Een bevestiging van je diepste verlangen.)
- Ja, dat ga ik doen. (Een commitment aan je plan of doel.)
- Ja, daar ben ik mee akkoord. (Een krachtige instemming die geen ruimte laat voor twijfel.)
- Ja, dat staat me goed/ziet er goed uit. (Een innerlijke, positieve validatie.)
- Ja, daar sta ik voor. (Een uitspraak van je waarden.)
Wanneer je zo'n krachtige 'ja' uitspreekt, zet je de energie in beweging. Je stuurt een helder signaal naar je brein: dit is wat ik kies. Je stelt een grens door je te openen voor positieve ervaringen die bij jou passen.
De Transfer naar Nee Zeggen
Wanneer je jezelf traint om volmondig ja te zeggen tegen wat je wel wilt, wordt het automatisch makkelijker om nee te zeggen tegen alles wat die positieve keuze in de weg staat.
Die stevige 'ja' geeft je de interne ruggengraat om het ongemakkelijke nee te kunnen dragen. Jouw nee is dan geen verdedigingsmechanisme, maar een logisch gevolg van je heldere ja.
Jouw nieuwe nee is dan: Nee, dat past niet bij mijn volmondige 'ja' op mijn eigen prioriteiten.
De uitnodiging: De komende week, let op de momenten dat je iets maar wat zegt. Vervang dat halfslachtige geluid door een bewuste, krachtige ja—of een bewust, liefdevol nee.
Kies wat je wilt en ga er volmondig voor. Jouw grenzen beginnen bij je eigen overtuiging.
Hoe vaak zeg jij "ja" terwijl je diep vanbinnen eigenlijk "nee" voelt?
Voor velen van ons voelt het lastig om onze grenzen aan te geven en nee te zeggen.
Je wilt niemand teleur stellen, bent bang dat je egoïstisch overkomt, je wilt niemand tekort doen ...
En eigenlijk is het net het tegenovergestelde: door je grenzen aan te geven weten anderen precies wat ze aan jou hebben, wat ze van jou mogen verwachten en dat maakt omgaan met jou veel gemakkelijker.
Grenzen zijn geen muren die je optrekt om anderen buiten te houden. Het zijn eerder zachte lijnen die je tekent om jezelf te beschermen en voor jezelf te zorgen. Je geeft aan: dit heb ik nu niet nodig.
Elke keer dat je "nee" zegt tegen iets wat niet goed voelt, zeg je "ja" tegen jezelf. En daar ontstaat vrijheid. Je geeft jezelf de vrijheid om je mening te uiten. Je geeft jezelf de vrijheid om je energie te besteden aan wat jou voedt. Je gunt jezelf de vrijheid om keuzes te maken die kloppen voor jou, die kloppen met wie jij bent.
Grenzen zorgen ervoor dat je niet overspoeld raakt, maar ruimte houdt om te doen wat wel goed voelt. Grenzen geven je zo een veilige basis.
Ook binnen relaties is het stellen van grenzen heel belangrijk. Als je duidelijk laat zien wie je bent en wat je nodig hebt, creëer je een eerlijke en oprechte verbinding. En maak je voor jezelf een ruimte waarbinnen je je veilig voelt.
Vrijheid begint van binnen, in jezelf. En dat kan je mede creëren door je grenzen aan te geven en een ander uit te nodigen om hetzelfde te doen.
